Αλυσίδες

Βγαίνω στο δρόμο
Ο ήχος τους μ' ακολουθεί
Ενώνεται με χιλιάδες ίδιους
Χτυπούν ρυθμικά, ασύμμετρα, κοροϊδευτικά

Περιμένουν

λέξεις ανύποτες, νεύματα στο κενό, γλώσσες 
που πάλλονται ανέκφραστα, αποστειρωμένα σώματα

Και δυναμώνουν.

Βγαίνω στο δρόμο 
Πόδια βαριά, χέρια παραμορφωμένα
Ο ήχος τους εκκωφαντικός
Κάνω να κλείσω τ' αυτιά μου, δεν φτάνω
Με πνίγουν.

Ένα παιδί τρέχει 
Με ρωτά, με ρωτά, λέξεις 
σιδερένιες το χτυπούν στο πρόσωπο

Αίμα.

Μόνο αίμα από δω και πέρα.